Fotojournalist Daniël Koning pleitte kort geleden voor een beroepseed voor fotojournalisten en documentaire fotografen waarin ze beloven “zuivere stukjes werkelijkheid” te maken. Dat biedt volgens hem een waarborg tegen digitale manipulatie.

Beroepseed fotografen?

Mariëlle Bakker, organisator Frederik Muller Congres, voorzitter PR-groep

“ Mmm, moeilijk. Aan de ene kant moet je als fotograaf gewoon kleine dingen kunnen wegbrushen. Aan de andere kant kun je in documentaire fotografie natuurlijk niet zomaar gaan zitten veranderen. Zo’n beroepseed zou wel goed zijn, dat is duidelijk voor de redactie, maar of het realistisch is, is de vraag. Dan houdt je weinig volkomen echt werk over. Wonderlijk genoeg hebben de fotografen die ik heb gesproken geen problemen met manipulatie, fotoredacties wel.”

Serge Ligtenberg, fotograaf, winnaar Zilveren Camera 1994, docent Journalistieke Fotografie

“Onzin! Een beroepseed is helemaal niet nodig. Een fotoredactie moet gewoon duidelijk stelling nemen: manipuleren is niet toegestaan, niet vooraf, niet achteraf, heel simpel; als je dat doet, dan vlieg je eruit. In Amerika hebben alle kranten zo’n code voor fotografen; nieuwsfoto’s worden niet gemanipuleerd. Daar ben je fotograaf voor. Als je wilt manipuleren, dan moet je maar kunstenaar worden ofzo. Als het publiek niet in een keer kan zien dat het om een gemanipuleerde foto gaat, dan dien je dat erbij te vermelden. Een fotograaf moet eerlijke, betrouwbare beeldtaal gebruiken zodat de kijker zelf een mening kan vormen.”

Micha Klein, VJ, schilder, computerartist

“Jaaa goed idee. Want? Nou, persfotografen moeten eerlijk, waarachtig, duidelijk hun vak bedrijven. Als je naar alle recente gevallen van manipulatie kijkt, is er kennelijk zo’n beroepseed nodig. Misschien moet er wel een vereniging van fotografen opgericht worden die niet manipuleren, met een beroepscode á la ‘ Dogma’ van Lars von Trier. Alles echt, geen poespas.”

Edie Peters, voormalig chef fotoredactie de Volkskrant, initiatiefnemer photoq.nl, docent Beeldredactie

“Ik ben niet zo voor uitsluiting uit de professie vanwege digitaal manipuleren, omdat het moeilijk is vast te stellen wat digitale manipulatie precies is. Daarbij is digitale manipulatie niet het grote probleem, het komt niet zo vaak voor in persfotografie. Het zijn vooral de ensceneringen die zich vaak voordoen. Ik begrijp het wel als je een storend stopcontact in de muur of de koortslip van je geportretteerde wegwerkt. Je kunt de ethiek niet in regels afdwingen. De fotograaf moet streng zijn voor zichzelf: eerlijk duurt het langst. Belangrijk is om hierover te blijven discussiëren. Voor mijzelf zeg ik: liever een matige foto die echt is, dan een mooie die nep is.”

Marjolijn Ruyg, docent Visual Design

“Ja, ik zou voor zo’n beroepseed zijn. Dat je kunt zeggen: “je legt de eed af, als je je er niet aan houdt is het contactbreuk’. Weet je, wat Serge zegt over eerlijkheid en betrouwbaarheid begrijp ik .Vertrouwen is heel belangrijk. In de fotojournalistiek wil je er niet de hele tijd over nadenken of iets nu echt is of niet. Ik voel ook wel wat voor een systeem waarin je in fasen aangeeft wat er precies met een foto is gebeurd. Dus dat je dat gewoon laat zien. Dat lijkt me best leuk, met het origineel erbij. Dan is het ook een soort signatuur van de fotograaf.”

Rebecca, student Media en Informatiemanagement

“Een eed gaat wel heel ver, want hoe ver gaat manipulatie? Wat manipuleer je? Moeilijk. Het is aan de fotograaf zelf en zijn normen en waarden. Wat echt niet kan natuurlijk is die foto van Brian Walski. Een keurmerk voor echte foto’s zou wel een goed idee zijn, maar geen eed.”

Lieuwe J. Zander, fotograaf van o.a. kalenders en ansichten

“Luister, mijn mening is dat de fotografen die dat vinden niks te eten hebben. Van de 6000 persfotografen in Nederland verdienen er maar 300 iets. Wie is die Daniël Koning? Goede fotografen hebben helemaal geen manipulatie nodig. Kijk dames, (wijst naar foto van een ijsschots) een beetje wit of blauw erbij kan, maar moet niet nodig zijn. Ik heb zelf maar één keer gemanipuleerd. Voor een molenkalender. Er stond een visser op mijn foto. Vanwege het portretrecht heb ik zijn gezicht onherkenbaar gemaakt door zijn arm voor zijn hoofd te plaatsen. Dat was de enige reden. Oh ja, een beroepseed…ehm…niet noodzakelijk, je moet gewoon zelf weten wat wel en wat niet kan.”

Terug