Hoofdredacteur NOS-journaal:
Journalistiek te veel
progressief getint”
De uitspraken van Hans Laroes als hoofdredacteur van het NOS-journaal zijn op z’n minst opzienbarend. “Erg rechtse clubs noemen wij meteen extreem rechts; linkse clubs zelden extreem links. En extreem heeft een zeer negatieve connotatie. Pro-abortusdemonstranten konden altijd op meer begrip rekenen dan hun tegenhangers. Een bos is meer waard dan een weg, een GroenLinks-stemmer is slimmer dan een LPF-er. De journalistiek zag weinig in Van Agt. De journalistiek zag weinig in het CDA.” Waar of niet waar, daarover zullen de meningen verschillen. Het is echter wel opmerkelijk dat andere media er in het geheel geen aandacht aan hebben besteed.
Met name de politieke journalistiek moet het ontgelden: “Ik wil distantie eigenwijzigheid, waarneming, registratie en onafhankelijk oordeel in plaats van pseudovriendschap en opportunistisch onderling vertrouwen. Maak ze het leven zuur met echte verhalen en echte vragen. Wat moet een kijker denken van een journalist die net aan een kritisch interview met minister Jorritsma is begonnen als ze net nog met een glas witte wijn in de hand zo ongeveer aan de schouders van Annemarie hing?”
De aanwezige CDA-ers haakten gretig aan. Kamerlid Van de Camp zei dat het NOS-journaal wat hem betreft nog niet aan de criteria van Laroes voldoet. “Alleen als ik heel veel afstand neem van mijn collega’s en niet te diepgaand redeneer, kom ik in het journaal.”
Hoe dan ook. Het blijft merkwaardig dat collegajournalisten het klaarblijkelijk allemaal niet belangrijk genoeg vinden voor een kleine vermelding. Of de journalistiek te progressief getint is, staat vooralsnog open voor debat. De oplossing die Laroes aandraagt is in ieder geval toe te juichen. Volgens hem moet er weer “journalistieke onbevangenheid” komen “zodat iedere nieuwsbron, iedere gebeurtenis op gelijkwaardige wijze wordt behandeld.” Amen.