Redactioneel
Allereerst waren het de Italiaanse toestanden in Limburg. Later sprak men van Limburgse toestanden in de rest van Nederland. Totdat bleek dat het doodnormaal is en al sinds mensenheugenis gebeurt. De grote Nederlandse bouwbedrijven schurken zich tegen elkaar aan om de staat voor ettelijke honderden miljoenen te tillen. Als de duistere zaakjes aan het licht worden gebracht, dan komt er razendsnel een schikking met het Openbaar Ministerie en wordt een deel van de buit teruggeven. Het OM beroept zich op het feit dat het zo moeilijk is de bewijslast rond te krijgen, in de meeste gevallen volslagen flauwekul. Het enige probleem dat overblijft, is het geschonden rechtsgevoel van de gewone burgers.
Het is met name NRC geweest die zich heeft vastgebeten in de schikkingspraktijken
van het OM. Veel heeft het vooralsnog echter niet opgeleverd, behalve de logische
aankondiging dat er in de toekomst nog meer geschikt zal gaan worden. Nu dient
zich een nieuwe fase aan. De fase Vos BV. Zestig dode kinderen in Haïti
als gevolg van de bewuste levering van 'verontreinigde' glycerine. Moord?
Dood door schuld? Er is bewijs genoeg om een serieus onderzoek in te stellen
naar de verantwoordelijken bij Vos BV. Dus besloot het OM om de zaak te schikken.
Het OM heeft zelfs verzocht om in het geheim te kunnen schikken, uiteraard
uit mededogen met het al eerder genoemde geschonden rechtsgevoel van de burger.
Toch hopen wij van Extra! dat NRC op de door hen ingeslagen weg doorgaat,
en niet alleen voor dat geschonden rechtsgevoel, maar uit oprechte gevoelens
van wraak en vergelding. Wij willen bloed zien.