Eén van onze achtergronden
De NAVO-bombardementen op Servië in 1999 vonden plaats om oorlogsmisdaden en etnische zuiveringen in Kosovo te voorkomen. Van de grote leiders veel retoriek over de "nieuwe wereldorde" en allerlei "humanitaire missies" die deze "nieuwe generatie" op zich had genomen.
De discussie in de westerse media ging er over hoe "het Westen" in Joegoslavië moest optreden, kranten stonden vol artikelen en opiniestukken en wij herinneren ons Marcel van Dam die als een van de eersten vraagtekens plaatste bij de rechtmatigheid en zin van het militaire optreden.
Er was in die periode echter nog een land dat op grote schaal met etnische zuiveringen bezig was en waar zich eveneens een humanitaire ramp voltrok. In dit geval niet aan de grenzen, maar binnen de grenzen van de NAVO, namelijk in Turkije. Over de acties van het Turkse leger tegen de koerden nauwelijks artikelen, en de eventuele maatschappelijke discussie is ons ontgaan.
Los van allerlei inhoudelijke kritiek op het debat was het verschil in aandacht
voor de schendingen van mensenrechten door Servie en Turkije overduidelijk.
Dat de media in deze een andere rol hadden kunnen spelen, behoeft ook geen
toelichting. Veel tamtam over Milosevic en wat het Westen daaraan zou moeten
en kunnen doen, en opmerkelijke zwijgzaamheid over hoe het Westen tegen Turkije
zou kunnen en moeten ondernemen. Als gevolg hiervan kunnen de etnische zuiveringen,
gesteund met Westers geld en wapens, ook vanuit Nederland, gewoon doorgaan.